Scriptease

Hoe Ransbottyn zich tot onheilsprofeet van de community managers kroonde.

Een avondje #VLCMBE meemaken is altijd leuk. Al is het maar om de mensen ‘achter de schermen’ te ontmoeten. Vaak gelezen op Twitter, zelden IRL tegen het lijf gelopen. Daarom dienen die meetups. Menselijke interactie, gedeconnecteerd van de digitale wereld, maar toch steeds een smartphone in de buurt als excuustruus.

‘Arrogant prick’ Ransbottyn kwam orakelen over ‘Social Media is voor losers’. Het had iets aandoenlijks: geen presentatie, maar gewoon een verhaal. Cain ‘naakt’. Het maakte hem iets geloofwaardiger. ‘Iets’, ik overdrijf niet, want als de vos de passie preekt boer let op je ganzen.
Onze Antwerpse ketter kondigde de dood aan van de community manager. Automatisatie zou de menselijke interactie op Twitter, Facebook, Instagram, LinkedIn,… vervangen. “The community manager will become obsolete”. Cain zelf gebruikte al een tijdje ‘scripts’ om zijn sociale media aanwezigheid op te vijzelen. Hij deed het niet meer allemaal zelf. Eénmaal je kan fietsen koop je jezelf toch een brommer, vervolgens een auto (met chauffeur) en tenslotte schaf je je als eerste een autonome Google Car aan. Zo lopen die dingen éénmaal.

Er zit een filosoof in Cain. Geen grote, maar hij kan voorzetten geven tot denkwijzen waar de community uiteindelijk wel mee gediend kan zijn. Ik geef toe dat ik hem voor het eerst in zijn carrière iets zinnigs hoorde vertellen. In eerste instantie zou je denken dat het allemaal blabla en ver-van-mijn-bed zou zijn, maar tussen de regels sluimerde een sociologisch virus waarvan we de impact niet goed kunnen inschatten. Tenminste, niet op dit moment.

Dat ‘sociale’ media ondertussen al even sociaal is als de binnenzak van Crombez en Vande Lanotte is bekend. De zoektocht van online marketeers naar leads en winst is even des mensens als de goedgelovigheid van de Facebookgebruiker. ROI staat CRM-gewijs voor ‘Return On Idiots’. En ook: waarom zouden we rekening houden met al die zeurende klanten aan de andere kant van de tweetlijn waarvoor we zogezegd veel respect en begrip tonen. Het is onze job en we worden daar (ondermaats en dikwijls veel te laat) voor betaald.

Ik blijf graag het café als metafoor gebruiken. Elke cafébaas weet dat zatte en zeurende klanten deel zijn van de business. Je krijgt niet enkel intelligente rondborstige blonde deernes aan de toog die €500 verbrassen en tegelijk filosoferen over de invloed van Freud op de surrealistische beweging in 1924. Maar hij blijft dat doen omwille van de passie. De passie voor het bier en de mens. Of omdat hij niets anders kan.
Het liefst van al zouden de brouwerijen af zijn van al die café-uitbaters. Niet van zijn klanten, maar van de tapmeester. En wie heeft er garçons nodig als je zelf kan tappen? Niets dan miserie met dat in het zwart bijverdienend schorum. Automatiseren die handel! Het gaat niet langer over de uitbater, het gaat louter over onze beleving. “There ‘s nothing tender about a bartender, just the bar”.

Community managers zijn de garçons van het sociaal mediacafé. Nu nog fijn om te hebben en om een praatje tegen te slaan, maar binnenkort even misbaar als een onthaalbediende in een hotel. Binnen dit en twee jaar open je de deur van je hotelkamer met je smartphone. Overbodige menselijke interactie wordt uitgesloten.

Het deed me nadenken, de openbaring van Cain, vers 23:15, psalm 567. Voor enkele van mijn klanten kan ik inderdaad evengoed scripts inbouwen. Het is vaak zielloos wachten op een verbaal masturbatiemomentje. Het aantal online gesprekken om vrolijk van te worden is de funfactor voorbij. Toffe content schrijven waar geen klant een fuck (lees: like) om geeft, schering en inslag. Antwoorden worden in de toekomst standaard en content zal worden geremixt door ex-café-uitbaters met een burn-outsyndroom.

Heel even meende ik te opperen dat we mentaal nog niet klaar zouden zijn voor een gesprek met een machine, tot ik plots aan ‘Her’ werd herinnerd. Deze onderkende film uit 2013, met Joaquin Phoenix in de hoofdrol die alras verliefd wordt op een ‘operating system’, maakte toen al duidelijk dat we relaties anders gaan ervaren. We gaan het als ‘normaal’ zien dat we tegen machines zullen praten waarvan we een (nu nog) emotieloos maar realistisch antwoord zullen krijgen. In 90% van de gevallen zijn we ook beter af met zo een reactie. Voor wie Siri gebruikt weet dat het geen jaren meer zal duren voor we onze dialogen sociologisch adapteren aan nieuwe communicatievormen.
En ja dus, our job is on the line! Vroeg of laat gaan antwoorden door Siri’s en Sara’s worden gegeven. Omdat op elke vraag een antwoord bestaat. En ja, in het begin gaan we ermee lachen en we gaan roepen en tieren dat het gene naam heeft. Maar uiteindelijk wint de klant bij de beste service op het juiste moment en op de aangewezen manier. Van wie dat komt zal ons worst wezen.

Tenslotte

Alle dank aan het organiserend team, de mensen van Slash9.tv voor de streaming, Monté Deluxe voor de geweldige foto’s en Proximus voor de hosting. Ik heb me kostelijk geamuseerd met de presentatie van @hetjoch en @nonusenses, mij verwonderd bij het social mediateam van de RTBF en vooral goed bijgepraat met de leden van #VLCMbe. Joke, je bent een beetje een beest.
En ja, het verhaal dat Cain een week ging ‘social detoxen’? My ass, maar dat hadden jullie wel verwacht.

Creatieve, lankmoedige agrariër // Schrijft, bedenkt, tekent en realiseert (zich vaak dat het ook anders kon).

Creatieve, lankmoedige agrariër // Schrijft, bedenkt, tekent en realiseert (zich vaak dat het ook anders kon).